จัยกูตายไปแร้ว กะจัยที่หั้ยคุณไป

เสียจัย ผิดหวัง หมดศรัทธากะเรื่องราวที่

เกิดขึ้น

"เสียจัย" เราม่ายดี รึ เค้าม่ายรัก

"ผิดหวัง" หวังจะประคับประครองม่ายด้าย

หวังครอบครอง

"หมดครัทธา"กะรักที่ด้ายหั้ยไป ..ค่า..

มานม่ายมี

ดูเหมือนมีความสุข อาจจะยิ้ม หัวเราะ ช่า

ยม่ายเจ็บ ทุกอย่าง

ฝืนทุกกระทำ เหงา อ่อนแอ่ โดดเดี่ยว อ้าง

ว้าง เปล่าเปลี่ยว

แต่ม่ายอาจจะวิ่งหนี้ความจิง ที่มานโหด

ร้าย

(และคงมีที่ซักวันนึง เราต้องเข็ม

แข็ง)"ม่ายรู้เมื่อรัย"



 อาจจะเห็นว่าฉันยังยิ้ม 
 
 หัวเราะได้ทุกนาที

 อาจจะเห็นฉันมีชีวิตดีดี 

 เหมือนคนไม่เป็นไร

 แต่ลึกๆแล้วใครจะรู้  

 ถึงแม้ฉันมีความสุขเท่าไหร่

 ความจริงวันนี้ข้างในหัวใจ 

 ยังเป็นอย่างเดิม

 ก็ยังเจ็บมาจนวันนี้  

 นอนก็มีแต่น้ำตา

 มีแต่เธอทุกเวลา 

 ไม่รู้จะทำยังไง

 ยังต้องเจ็บไปจนวันไหน 
 
 นานเท่าไหร่กว่าฉันจะทำใจได้

 ต้องอยู่อย่างทรมานอย่างนี้ไปนานเพียง

ใด   
                                               
 จากวันนั้นที่เธอบอกลา
  
 ชีวิตก็ยังเดินไป

 อาจได้พบผู้คนมากมายเพียงใด 

 ก็ยังไม่ลืมเธอ

 มีความรักเข้ามากี่ครั้ง  

 สุดท้ายก็ยังร้องไห้เพราะเธอ

 เจ็บปวดเสมอที่ยังต้องเจอเธออยู่ในใจ


เธอยังคงอยู่ในหัวใจ  นานเท่าไรกว่าฉันจะ


ลืมเธอได้



ต้องอยู่อย่างทรมานอย่างนี้ไปนานแค่ไหน

ไม่อยากจะทรมานอย่างนี้  ไปจน.....วัน

ตาย